Uyku sözü

Her gece bir öncekinden daha çok huzur...
Her uyku bir diğerinden biraz daha derin ve güvenli.
Suların altı bunca güveni hiç bilmemişti. Ve denizler altında bu kadar huzuru saklayacak yer yok ki!
-Gökyüzü kocaman! Tüm huzurumuz sıkışır, minik yıldızlar olur, dedi kutup yıldızı.
Yukarı... Bunu bir kez denemiştim. Küçük bir akvaryum ve macera... Okyanusa kavuşmak zor olmuştu, bunu kutup yıldızından başka hiç kimse başaramazdı. Şimdi olmayanı da oldurabilir miydi?
-Gece uykuları senin nefesin, tüm nefesim senin nefesin. Erimiş oksijene ihtiyacın yok. Gökyüzü sadece ikimizin, dedi.
Uykusunda dedi hem de, her satırı doğruydu.
Biliyorum bir sırrı vardı.
Özgürleşecektik... Çünkü kromajlı pırpır... Gerçek oksijen...
Çok az kalmıştı! Sadece biraz daha gece, biraz daha uyku...

Yazlar da geçer

Rüzgar çok.

Pullarım suda daha çok üşür oldu.
Çiçek ağacı da şaşkın.
Gün gelecek, Yaz kalmayınca hiç çiçek olmayacak.
Kocaman uzun kış, serilmesin üzerimize.

Yalvardım Yaz'a, çok işin yoksa kal dedim.
Yorulmadın mı gelmelerden ve gitmelerden?
Biraz daha kalsaydın ya!
Çok üşürüm ben.
Bunu herkesler bilir.

Üşürsem üzülürüm.

Hani limon ağacı?

Birlikten yalan doğar. Ben demedim bunu, limon ağaçları...
Hep mi kandırırlar? Yoksa kalabalıklar mı hep aldatır.
Bazen ıssızlık iyidir çünkü.
Kalabalık güçlü eder, inanır, inandırır.
Yalandan da olsa...
Bahar gelmedi henüz.
Hani? Hiç yok ki!?

Kafam Üşümesin

Soğukmuş diyorlar. Öyle duydum, yıldızlar söyledi.
Ben bilmem ki! Hissedemem, kafamda kutup yıldızı...
Takıldı saçıma. Yorgun mu yoksa?
Denizler altında sakin sessiz bi kış... Akıp gidermiş.
Bense bi dingin tebessüm.
O ise yorgun. Ben... Şaşkın mıyım ne!? Yok, tebessüm.
Üşümüyorum, yorgun değilim hiç. Güçlü oldum, önce iyi oldum, güzel oldum.
O yorulmasın ama hiç. Dinlensin saçlarımda. Sıcacıkmış hem, öyle sıcakmış ki kafam mutlu.
Ben mutlu...
Soğuk muymuş? Hiç de! O varken ellerim, ayaklarım, kafam... Hep sıcak.
Benim saçlarımsa yumuşacıkmış. Uyutur, dinlendirirmiş.
Hem de öyle çok uyuturmuş ki kutup yıldızı uyumaktan yorgun!
Ama kış bitecek, sonra bi bakmışım kutup yıldızı mavi balık.
Sonra bi daha bakmışım biz kırmızımavi balık.
Mevsim bahar.

Sessiz sakin kış

Kış yok aslında.
Üşümek yok, hem biz sadece narinmişiz... Narindik sadece.
Havanın suçu yoktu ki!
Yıldızlar yoktu hem, yıldızların da suçu yok.
Biz artık güçlüyüz belki, belki ondan mı üşümüyorum artık?
Sadece ellerim ve ayaklarım... Yıldızları göremediğinden mi?
Yoo yooo, ellerim görür çünkü.
Belki bi onlar narinlermiş, büyümüşler yine de geçmemiş.
Üzülmüyorlarmış ama, sıcağı bilirlermiş de ondan.
Daha güzel günlerin daha güzel geceleri varmış.
Daha sakin daha sessiz kışlarmış, geceymiş... Varmış...
Sıcacık ayaklar, sıcacık eller varmış.
Beklemeyi bilirlermiş, yine de narinmiş...
Narinmişler...

Bazen iyidir

Uzaklar iyidir bazen.
Çünkü özlemek iyidir.
Hayal etmek daha iyidir, kafamı açar kocaman olurum.
Dünyanın herhangi bir yerinde yeniden doğup sonra yeniden başlarım.
Aynısıymış gibi...
Tıpkısıymış ve hatta eskisinden daha güçlüymüş gibi.
Çünkü artık biliyorum.
Dünyada bi tanecik kırmızı balık, bi tanecik mavi balıkmışız.
Uzaklar uzaksa da biz hep
Hep ama hep, çok çok bi çok yakınmışız...

Kasım bahar

Kasım bi bahar cinsidir, bunu herkesler bilir.

Bu ara bulut şaşkın, ben şaşkın.

Kutup yıldızının sözleri aklımda.

Getirdiği yaz öyle kocamandı ki tenime hiç soğuk değmez sandım.

Ve o yağmuru çok sever, çünkü yağmur iyidir.

Yağmur bizi güçlü eder.

Ama güçlüyüz de zaten. Tatlı sulardayız.

Tatlı sulara yalnız tatlı sular değer.

Ve kocaman, ılık serinlikler...

Kasım bi çeşit bahardır.

Hepsi bu!

Lifeislife

Gülücük gülücüktür.

Ama aslında gülücük hep aynı yerde, doğru yöne uyanmaktır.

Gülücük kedidir.

Bazen güzel bi balıktır.

Ekmek kırıntısıyla boğulan ördektir de.

Gülücük gülücüktür evet.

Bi de okyanus...

Hı hımm... Hayattır.

Yaz olmuş, söz olmuş...

Göğe bakmak güzel.

Başım dönmüyor artık, geriye doğru atsam yüzgeçleri...

Hep göğe baksam güzelmişim.

Çünkü serin bir yer varmış.

Çünkü serin, tatlı sular varmış.

Bir avuçtan az değilmiş, okyanustan fazla hiç değilmiş.

Hep maviymiş, yeşilmiş...

Ben meğersem...

Biraz maviymişim.

Meğersem biraz yeşil...

Çünkü yıldızlar da sarıdır bazen.

Çokça sarıymış o şimdi, sıcacıkmış.

Günleri eritirmiş.

Söz olmuşuz çünkü.

Bi bakmışız bir çırpıda eritmişiz günleri...

Bulut deli!

Düşümde bir bulutla konuştum bugün.

Üşüme dedi bana, sakın üşüme.

Ne kadar az üşürsen yaprakların o kadar az ölür, ve çiçeklerin...

O kadar çabuk açar.

Söz veriyorum, çiçeklerini sana getireceğim dedi.

Hemen inandım.

Deli miyim acaba?

Yoksa daha mı çok minik?